Domowa pizza

Moim marzeniem jest zaszyć się gdzieś w głuszy , z dala od zgiełku i ludzi... Skąd taki nastrój? Wczoraj miałam ciężki dzień , po ciężkim dniu człowiek pragnie wrócić do domku i wyciszyć się a tu ... sąsiadka i pretensja co wrzucasz do kosza. Ok , może nie jestem bez winy , bo fakt w moich śmieciach znalazł się słoik z zeszłorocznymi przetworami (słoik z zawartością ,zamknięty, który każdy znawca uznałby za odpad komunalny , tak mi się wydawało) . Ale ludzie do głowy by mi nie przyszło żeby przeprowadzić śledztwo kto , kiedy i co wyrzuca do kosza na śmieci. Brak zajęcia moich "śledczych" dopadł . Poczułam się podle , podglądana i inwigilowana, czy to już te trudne czasy , ścisłej kontroli obywateli. O rany co z tymi ludźmi ... A teraz żeby sąsiedzi nie musieli się długo zastanawiać co u mnie na obiad , zapraszam na domową pizzę. Nie trzeba grzebać w śmieciach , zapraszam - moja mała złośliwość.

Domowa pizza

400g mąki
30g drożdży
1 łyżeczka cukru
1 szklanka ciepłej wody
1/2 łyżeczki soli
2 łyżki oliwy lub oleju

Wszystkie składniki umieścić w misce i wymieszać . Ja do tej roboty używam robota i mieszadło w kształcie haka. Ciasto powinno być bardzo plastyczne i nie lepić się do rąk, wtedy jest dobrze wyrobione. Tak wyrobione ciasto dzielę na dwie porcie i każdą z nich rozwałkowuję na bardzo cieniutkie placki ( takie lubimy). Następnie placki smaruję sosem pomidorowym ( pomidory ze słoika przetarte i doprawione solą , pieprzem i oregano ) . Później na pizzę wykładam dodatki np. szynka, salami, papryka , pieczarki , oliwki i dużo żółtego sera . Tak przygotowany placek wstawiam do piekarniki i piekę w temperaturze 230 C ok. 25-30 minut. Dzieci uwielbiają to danie , a ciasto jest rewelacyjne. Długo szukałam idealnego ciasta do pizzy i uważam , że znalazłam.